Dag 6: North Conway (Flume Gorge) - Burlington VT

Ik had zus gisteravond nog een paar keer wakker geschud, maar echt levendig werd het niet meer. We gingen dus vroeg slapen. En werden dus ook weer vroeg wakker. Vervolgens doen we het heuul rustig aan.  Tv kijken, koffie drinken, douchen en dan naar het ontbijt. Tijdens de vakantie zijn we niet van het haasten in de morgen :). Toen we op weg gingen kwamen we langs een stukje van de Appalachian Trail. Dit is een 3500 km lange wandeling van Georgia tot Maine. Een dochter van een collega loopt deze momenteel. Wij hebben er een piepklein stukje van gelopen.

Ik wilde erg graag naar de Flume Gorge. Ik herinnerde me dat ik er 20 jaar geleden  erg van onder de indruk was. Gisteren was het niet gelukt, dus we gingen vandaag in de herkansing. Het weerbericht voorspelde echter regen en kou. Maar toen we aankwamen was het heerlijk weer! En jeetje, wat was het mooi! De wandeling er heen is erg mooi.

Wanneer je bij de Flume aankomt valt je mond open. De natuur is prachtig. Ze hebben plankieren aangelegd, waardoor de door de kloof loopt. Door het water groeit er erg veel groen. Er zijn verschillende stroomversnellingen en een waterval. Wij waren helemaal blij met deze mooie wandeling.

Daarna zijn we naar Cannon Mountain gereden waar je met een gondel de berg op kan. Vinden wij altijd leuk. Het uitzicht was prachtig.

Vervolgens moesten we beslissen welke kant we op zouden gaan. Het rondje dat we in gedachte hadden ging niet echt meer werken. We hebben op de kaart gekeken en hebben besloten om richting de Adirondacks te rijden. Hier zijn we nog nooit geweest en het schijnt er erg mooi te zijn. We zijn benieuwd.
Rond vieren kwamen we aan bij Burlington. Hier hebben we weer een prettig hotel gevonden met restaurants op loopafstand. Helemaal goed dus. Het restaurant dat was aanbevolen door de hotel medewerkers had geen tafel meer voor ons, maar we mochten aan de bar eten. Het eten was heuul lekker. De ober, not so much :). Hij vond zich zelf helemaal fanastisch en had niet door dat wij in zijn geheel niet onder de indruk waren. Beetje sneu :)
Terug in het hotel kijken we nog even tv en drinken een slokje. Helemaal gezellig!

Dag 5: Manchester NH - North Conway

Schokkend nieuws, we hebben vandaag tot kwart voor zeven in bed gelegen. Het moet niet gekker worden :) We hebben lekker ontbeten in het hotel. Het is maar goed dat we thuis niet zo eten, anders had ik in no-time de gemiddelde Amerikaanse omvang.

Het plan was eigenlijk om naar de kust te rijden en dan omhoog naar Acadia NP. Vanwege de orkaan Dorian verwachten ze regen en kil weer in die regio. Daarom hebben we besloten om richting de White Mountains te gaan. Daar zitten we toch redelijk in de buurt. We hebben de kaart bestudeerd en besloten naar Lincoln te rijden en daar een hotel te zoeken. Onderweg zagen we een bord met reclame voor een historisch Shaker Village. Dat leek ons wel leuk dus die omweg hebben we gemaakt. De Shakers was een religieuze gemeenschap die veel aan uitvindingen deed en waar mannen en vrouwen gelijk waren. Ze deden ook veel aan meubelmakerij en de Shaker style is nog steeds populair. Het museum was heel interessant, en de omgeving erg mooi.

We zijn ook nog in het mooie Canterbury gestopt, zo'n schattig dorpje! Ik stond foto's te maken toen er een politieauto stopte. De agent wilde niet door mijn beeld rijden. Dat geloof je toch niet! (gelukkig hebben we nog de foto's). Ik heb nog gezellig ff met oom agent gekletst (het was meer neef agent, hij was nog jong) maar toen moesten we door.

We kwamen aan in Licoln, maar vonden het echter geen leuk stadje. We besloten om naar de Flume Gorge te rijden, maar op een of andere manier zijn we weer eens verkeerd gereden (het brein van de zusjes heeft ook vakantie 😴). Toen bleken we op de Kancagamus (Kanc) highway te zitten.  Die stond ook nog op onze to-do lijst, dus hebben we de plannen maar weer aangepast. De Kanc was heuul erg mooi. We zijn op verschillende uitkijkpunten gestopt. Bij de Rocky Gorge hebben we een wandeling gemaakt. Wat een prachtig gebied!

De Kanc eindigt vlak bij North Conway, waar we een prima hotel gevonden. Het ligt tegenover een Outlet Mall met een heuul fijn restaurant. Ik ben prima geslaagd bij Ralph Lauren en Skechers. Ik ben helemaal blij! 'S avonds hebben we heerlijke hamburgers gegeten, ik met sweet patato fries, yum! Daarna was het nog 5 minuten lopen naar het hotel. We kijken nu naar een van mijn favoriete programma's: my lottery dream home. Helemaal gezellig!

Helaas vind zus het moeilijk haar ogen open te houden, en ligt voor 9en al te slapen. We gaan zien hoe laat het morgenochtend wordt :)

Dag 4: van Cape Cod naar Manchester NH (mall)

Aangezien we er bijtijds in lagen, waren we weer om 6 uur wakker. Geen probleem, dan kunnen we het rustig aan doen en hebben we de hele dag.
De eindbestemming van vandaag was Manchester, New Hampshire. In NH rekenen ze geen sales-tax, dus we wilden lekker ff een dagje naar de mall. Ik had er één uitgezocht met winkels waar we graag komen. We wilden via een oude tradingpost daar heen rijden. Het nadeel van vroeg op pad gaan is dat nog niet alles open was, de tradingpost ook nog niet. Dus die sloegen we maar over.
Rond het middaguur kwamen we aan bij het hotel vlak bij de mall. We hebben ingecheckt en toen zijn we naar de mall gegaan voor de lunch.
Helaas was de mall een tegenvaller. Het was er heel erg rustig en de winkels die we wilden bezoeken waren dicht. We zijn wel voor wat dingen geslaagd, maar gaan deze vakantie zeker nog naar een ander mall.

Stond de grootste blunder van deze vakantie nog op mijn naam (het wachtwoord welkom dat natuurlijk welcome moest zijn), zus kan er ook wat van.
Ze kreeg met de kofferbak mer de sleutel niet open. Ze snapte er niets van. Zij maar drukken op het knopje. Ze zei nog: er staat "hold" op het knopje. Ik hield het knopje dus even ingedrukt (hold) en tadaa: de kofferbak ging open. We konden er weer hartelijk om lachen 🤣.
Na de mall zijn we nog even naar de kamer gegaan om te chillen. We ziten in weer een zeer aangenaam hotel.

Wat ook prettig is, is dat er een Olive Garden op loopafstand van het hotel ligt. Om 6 uur zijn we hier heen gewandeld. Het eten is hier altijd eruuug lekker. We kregen een slokje wijn te proeven. Het was zoete, koude rode wijn. Ik had eerst zo iets van: getver! Het bleek echter heel erg lekker. Natuurlijk was het eten ook weer erg lekker. Ik had champignon ravioli met een roomsaus, super lekker!

 (zus moest weer lachen om het knopje met de tekst "hold")

Na het eten zijn we met een omweggetje weer terug naar het hotel gewandeld.

Dag 3: Cape Cod/Martha's Vineyard

Tja, dat slapen is de eerste paar nachten toch altijd een dingetje. Na een glaasje wijn op ons terras om 8 uur, werd het steeds moeilijker de ogen open te houden en de gesprekken begrijpelijk te houden. Om 9 uur hebben we het opgegeven, om rond zessen weer wakker te worden.
Gisteren heeft de hotelmanager ferrytickets voor ons besteld voor de ferry van 9 uur naar Martha's Vineyard. Dat bleek een schot in de roos!
Toen we vetrokken was het nog een beetje fris en mistig. We zaten heerlijk op het dek en het werd al snel warm en zonnig.

Tijdens de overtocht zaten we te kletsen met Larry en zijn dochter Kim die we tijdens het ontbijt in het hotel ontmoet hadden. Zus en ik namen een dropkogel en Larry wilde er ook wel één proberen. Ik waarschuwde hem nog dat alleen Nederlanders dit soort drop konden waarderen en dat alle anderen het heel vies vinden. Hij stopte er toch een in zijn mond en zijn blik was hilarisch. Even later probeerde hij het dropje nog stiekem over boord te spugen, maar wij betrapte hem daarbij.
De boot legde aan in Oak Bluffs. Ik had gelezen over de gingerbread huisjes, dus daar gingen we eerst heen. Dat was heel leuk! Het zijn beeldige huisjes in allerlei mooie kleurtjes. Het is een heel mooi wijkje.

In de gezellige (maar erg toeristische) mainstreet hebben we heerlijk geluncht. We waren vervolgens eigenlijk van plan een fiets te huren om naar Edgartown te gaan. Het waaide echter nogal dus hebben de bus genomen. Dat werkte perfect en was nog een stuk goedkoper ook (de busretours waren 12 dollar, twee fietsen hadden 50 dollar gekost). De bus rijdt elke 20 minuten tussen de twee stadjes.
Edgartown is prachtig! Het is een chique stadje met chique winkels en chique huizen. Het ziet er allemaal heel mooi en verzorgd uit. De grote huizen werden vroeger door de rijke reders en kapiteins gebouwd. Ze zijn heel mooi onderhouden. En het was heerlijk weer, dus we hebben lekker rondgewandeld.

Om kwart voor vier hebben we de ferry teruggenomen en we kwamen een uur later weer in Hyannis aan. Wij vonden het een super leuk uitje, prachtig eiland om te bezoeken!

We hebben eerst even gerelaxed op de kamer en daarna zijn we het gezellige centrum van Hyannis ingegaan. Er moest natuurlijk weer gegeten worden. Het werd weer een gezellig restaurant met een terras. Het was nog heerlijk weer, dus het was heuul fijn om buiten te eten. We kozen ervoor om een pizza te delen. Het werd een pizza met vijg, rucola, ham en kaas. De bodem was van bloemkool, dus we hebben genoeg groente en fruit gegeten voor de hele vakantie. De pizza was trouwens heerlijk!!
Gezien het lekkere weer hebben we nog een ommetje gemaakt, voordat we terug naar het hotel gingen.

Hier hebben we nog even tv gekeken, maar hadden moeite de ogen open te houden. We zijn er dus weer op tijd ingedoken.

Dag 2: van Boston naar Hyannis (Cape Cod)

Tja, de eerste nacht in de VS is meestal nogal onrustig vanwege de jetlag. We lagen er om 10 uur in en hoopte tot 6 uur te blijven liggen. We zijn een paar keer wakker geworden, o. a. toen ik om half drie gebeld werd door Specsavers, waarschijnlijk om te zeggen dat mijn lenzen klaar lagen.
Om 6 uur werden we wakker. Zus heeft me koffie op bed bezorgd, we hebben tv gekeken en gedouched. Allemaal lekker relaxed. En toen op naar ons eerste Amerikaanse ontbijtje. Lekker uitgebreid met gebakken ei, aardappeltjes, fruit, wafels, enz. Ik hou er van!

De aardige meneer van de hotel shuttle heeft ons afgezet bij de autoverhuur. We hadden een mid-size SUV gehuurd, maar er stonden alleen standard SUV's. Heel vervelend :) We hebben een Nissan Rogue uitgezocht vanwege de kleur en omdat hij helemaal nieuw was. Prima autootje weer! 

En toen gingen we richting Cape Cod, waar ik voor 2 nachten een hotel in Hyannis heb geboekt. We hebben de vooroordelen van vrouwen en navigatie helemaal waar gemaakt. Met de tomtom aan en de kaart op schoot zijn we verschillende keren verkeer gereden. We haalden oost en west door elkaar of telden de afslagen verkeerd bij de rotondes. We waren weer slim bezig :) 

Tijdens lunchtijd waren we in Hyannis en daar hebben we lekker buiten op het terras gegeten. Het is heerlijk weer! 

Daarna hebben we een touristische route gereden o.a. langs de kust en schattige dorpjes. 

'S avonds hebben we weer op een gezellig terras gegeten. We begonnen wel vreselijk in te storten, de jetlag doet zijn intrede. Ik wordt er een beetje dom van. De hotelmanager had mij de WiFi code verteld: welkom2. En het lukte me maar niet om in te loggen. Tot zus vroeg of ik het wel op z'n Engels invulde 🤣. We hebben er de hele avond om kunnen lachen.

We hebben daarna nog even op ons terras een glaasje wijn gedronken. We hopen het vol te houden tot een uur of 9, maar door de jetlag beginnen we steeds meer wartaal uit te slaan. Het wordt dus een uitdaging 😴💤

Dag 1: van huis naar Boston

En de zusjes zijn weer op weg, op naar het volgende avontuur.
De reis liep wat anders dan we van te voren bedacht hadden. Allereerst was er een  staking van het KLM grondpersoneel. Gelukkig hadden we daar niet heel veel last van.

We vlogen naar Dublin waar we door de US Customs and Immigration zouden gaan. Leek mij lekker relaxed. Dat bleek in werkelijkheid toch wat anders. Op Dublin moesten we lang wachten voordat we aan gate konden. Hierdoor kwam onze gate closed tijd wel erg dicht bij. Wij hebben ons vervolgens heel brutaal helemaal naar de achterkant van het vliegtuig gewurmd, zodat we er als eerste uit konden. We verlieten inderdaad als eerste het vliegtuig om vervolgens in de bus te wachten op de rest van de passagiers :) Toen de bus vol was reed hij de touristische route naar de terminal. Toen konden we aansluiten bij de Ierse paspoortcontrole. Daarna werd het hollen, vliegen, rennen naar de pre-clearance. Dat werd een halve marathon, trap op, lange gang door, trap af, lange gang door, trap op, trap op, lange gang door, tot je uiteindelijk bij de security kwam. Schoenen uit, liquids en gels apart en electronica uit de tas. Daar was het niet zo druk, dus dat ging best vlot.
En toen kwamen de hoek om op Amerikaans grondgebied. Nou, het zag er idd precies zo uit als de Amerikaanse vliegvelden: Amerikaanse vlaggen, dezelfde hokjes, personeel en vooral dezelfde ellenlange rijen wachtenden in Efteling opstelling. Ik zag ons al helemaal onze vlucht missen. Ik heb iemand van het vliegveld aangesproken, een vriendelijke Ierse man. Hij verzekerde me: mevrouwtje, alle mensen hier moeten met het vliegtuig mee. Ze wachten echt wel op u, maakt u zich geen zorgen. Gezien zijn onverstaanbare accent, kan het zijn dat hij mij wat heel anders vertelde.
Nadat we toegelaten waren rende we naar de gate, waar ze nog niet met boarden begonnen waren. Er vertrekken 4 grote vluchten naar de VS rond dezelfde tijd en pre-clearance kan dat nooit aan. Bijna alle vluchten vetrekken daarom bijna altijd te laat. Heel apart.

En toen kwamen op Boston aan. Aangezien we niet meer door controles heen hoefden verwachtte we om vroeg in ons hotel aan te komen. Dit liep ook weer anders. We moesten heuul lang op de koffers wachten, heuul lang op het hotel busje en het duurde heuul lang voordat we bij het hotel waren. Dat had als voordeel dat we niet lang meer hoefden te wachten voordat we naar bed konden, een win-win situatie dus. Deze reis was het letterlijk steeds hollen of stilstaan.

We hebben in de hotelbar nog een glaasje wijn gedronken, waarbij we moeite hadden onze ogen open te houden.
Het is nu 5 uur Nederlandse tijd, dus we duiken er lekker in.
Morgen halen we de auto op en begint onze roadtrip.